Resurfacing

Voorbeeld van een resurfacing prothese.

Voorbeeld van een resurfacing prothese.

Resurfacing, ook wel een “sport-heup” genoemd  is een kunstheup waar veel reclame voor wordt gemaakt. Met name vanuit de industrie wordt er veel op internet geschreven over deze heup, waarbij je foto’s ziet van mensen die op hoog niveau sporten.

Hoe mooi dit allemaal ook klinkt, het blijft reclame. De realiteit is vaak anders. Nu resurfacing weer wat langer gebruikt wordt verschijnen er steeds meer publicaties over patienten bij wie het niet zo’n succes is. Wat bijvoorbeeld nog wel eens voor blijkt te komen is een breuk van de dijbeenhals net onder de prothese, waarbij een revisie nodig is.
Daarnaast komt natuurlijk dat een resurfacingprothese een Metaal op Metaal koppeling heeft, een combinatie die nu erg in opspraak is door de mogelijke bijwerkingen die de metaalslijpsels hebben die ontstaan bij wrijving tussen de onderdelen van de prothese.
Een van de genoemde voordelen van de resurfacing prothese is dat een revisie gemakkelijker zou zijn. Voor het dijbeen is dit zeker waar, maar voor de heupkom is dit alles behalve waar. Juist de heupkom zijde is waar de moeilijkheid zit bij revisies, deze zijn vaak moeilijk en beinvloeden de uitkomst hoofdzakelijk, niet de kant van het dijbeen.
Jaarlijks worden er in verschillende landen bijgehouden wat de resultaten zijn van verschillende typen prothesen. De landelijke regisratie van Engeland in 2009 heeft duidelijk laten zijn dat de resultaten van een resurfacing over het algemeen genomen minder goed zijn dan van een reguliere kunstheup.